สนิทสนมกับความเหงาใจ
ต้องทนทุรนทุรายอยู่ได้คนเดียว
ไม่มีใครแลเหลียว ไม่มีใครห่วงใย
สนุกสนานผ่านมาหลายปี
ไม่เคยมีใครสักทีไม่รู้ทำไม
จะมีใครบ้างไหม จะเห็นใจสักคน
อยากมีความรัก
เมื่อไหร่จะเข้ามาทัก ทักทายสักหน
อกข้างซ้ายก็คงไม่บุบสลายถ้าใครสักคนรักคนๆนี้
สลบไสลเดียวดายทุกคืน
ทุกวันที่มันต้องตื่นต้องฝืนทุกที
ทำไมจนป่านนี้ ไม่เห็นมีใคร
ยังเหงาเรื่อยไป เฝ้ารอคนที่เข้าใจ ไม่เห็นมีใคร
Next
« Prev Post
« Prev Post
Previous
Next Post »
Next Post »